Λουμπίνσκι, Κουμπίνσκι...
Λομίνσκι, Ροζάνσκι και Ποζνάνσκι.
Είμαστε στην Βαρσοβία, την πρωτεύουσα της Πολωνίας.
Είναι Αύγουστος του 1939. Η Ευρώπη ακόμα ζει ειρηνικά.
Για την ώρα, η ζωή στην Βαρσοβία κυλά ομαλά όσο ποτέ.
Όμως ξαφνικά, κάτι φαίνεται να έχει συμβεί.
Αυτοί οι Πολωνοί είδαν φάντασμα; Γιατί σταμάτησε ξαφνικά το αμάξι;
Όλοι φαίνεται να κοιτούν προς την ίδια κατεύθυνση.
Ο κόσμος είναι φοβισμένος, τρομοκρατημένος. Κάποιοι στέκουν άναυδοι.
Είναι αλήθεια; Πρέπει να είναι αλήθεια. Δεν χωρά αμφιβολία.
Ο άνδρας με το μουστακάκι. Ο Αδόλφος Χίτλερ.
Ο Αδόλφος Χίτλερ στην Βαρσοβία, την στιγμή που τα δυο κράτη έχουν ειρήνη.
Και ολομόναχος;
Δεν φαίνεται να τον ενδιαφέρει η όλη αναστάτωση που προκάλεσε.
Αλήθεια, ενδιαφέρεται για τις λιχουδιές του κυρίου Mασλόβσκι;
Αποκλείεται! Είναι χορτοφάγος.
Βέβαια, δεν μένει πάντα σταθερός στην δίαιτά του.
Μερικές φορές καταπίνει κράτη. Θέλει μήπως να φάει και την Πολωνία;
Τέλος πάντων, πως έφτασε εδώ; Τι συνέβη;
Όλα άρχισαν στο Γενικό Αρχηγείο της Γκεστάπο στο Βερολίνο.
Χάιλ Χίτλερ.
- Χάιλ Χίτλερ! - Συνταγματάρχα, έχουμε εδώ τον Βίλχεμ Κούτζε.
Αν θέλετε δείτε τον φάκελο του.
- Ελπίζω να μιλήσει. - Το καλό που του θέλω.
- Στείλ’τον μέσα. - Μάλιστα, κύριε.
Βίλχεμ Κούτζε!
Χάιλ Χίτλερ!
Βίλχεμ, καταλαβαίνω ότι θέλεις ένα μικρούλι άρμα να παίζεις.
Ναι, ο πατέρας μου, μού υποσχέθηκε ένα, αν πάρω καλούς βαθμούς.
Όμως ο Φύρερ μας, άκουσε για τους βαθμούς σου...
και αποφάσισε να σού δώσει ό,τι ακριβώς επιθυμείς.
Χάιλ Χίτλερ!
Θα πεις στον πατέρα σου ποιος σου το έδωσε, Βίλχεμ;
Βέβαια, ο Φύρερ μας.
Και μάλλον θα τον συμπαθεί τον Φύρερ λίγο περισσότερο, έτσι;
Σίγουρα.
- Δεν τον συμπαθεί τώρα καθόλου; - Όχι, καθόλου.
Και μερικές φορές λέει περίεργα πράγματα γι αυτόν, ε;
Είπε ότι δώσανε σε ένα μπράντυ το όνομα του Ναπολέοντα...
σε μια ρέγγα το όνομα του Μπίσμαρκ.
- Και ο Χίτλερ στο τέλος θα γίνει... - Μια φέτα τυρί.
- Ναι. - Ναι.
- Πως το ήξερες; - Λογική σκέψη.
Λογική σκέψη;
Ελπίζω ότι δεν παρεξηγείτε. Εγώ πάντα...
Συνταγματάρχα, ελπίζω δεν αμφιβάλλετε...
Χάιλ Χίτλερ!
Ο Φύρερ.
Χάιλ Χίτλερ!
Χάιλ σε μένα.
Αυτό δεν είναι στο σενάριο.
- Κύριε Ντόμπος, σας παρακαλώ. - Δεν είναι στο σενάριο, κύριε Μπρόνσκι.
- Μα θα βγάλει γέλιο. - Δεν θέλω γέλιο σ’αυτό το σημείο.
Πόσες φορές σου είπα να μην προσθέτεις ατάκες;
- Θέλω... - Θέλετε την γνώμη μου, κύριε Ντόμπος;
Όχι, δεν χρειάζομαι την γνώμη σου.
Τότε να σας πω την αντίδρασή μου.
Το γέλιο δεν πρέπει να το περιφρονούμε.
Κύριε Γκρίνμπεργκ, σας προσέλαβα σαν ηθοποιό, όχι σαν συγγραφέα.
Τι λέει το σενάριο;
- Κάνω είσοδο. - Και τι λες;
- Τίποτα. - Τότε μην λες τίποτα.
Κάθομαι και περιμένω την σκηνή μου έτοιμος να μπω...
και πρέπει να περιμένω ώρες, να χάσω τον ειρμό μου...
γιατί δυο ασήμαντοι ηθοποιοί θέλουν να μεγαλώσουν τους ρόλους τους.
Κύριε Ράβιτς, ό,τι και αν είστε, δεν τρώγεστε.
Πως τολμάς να με αποκαλείς "ζαμπόν"!
Παιδιά, θέλω όλοι να καταλάβετε ένα πράγμα.
Το έργο είναι σοβαρό, ένα δράμα γεμάτο ρεαλισμό...
- Καλημέρα, Ντόμπος. - Καλημέρα.
- Πως σου φαίνεται το φόρεμά μου; - Πολύ καλό.
Είναι ένα ντοκουμέντο της Ναζιστικής...
Αυτό θα φορέσεις στο στρατόπεδο συγκέντρωσης;
- Δεν το βρίσκεις όμορφο; - Αυτό ήταν.
Μα, γιατί; Είναι μια συγκλονιστική αντίθεση.
Φαντάσου: Με μαστιγώνουν στο σκοτάδι. Ουρλιάζω, τα φώτα ανάβουν,
και το κοινό με βλέπει πεσμένη στο πάτωμα, σ’ένα θεσπέσιο φόρεμα.
- Τρομερό γέλιο. - Σωστά, Γκρίνμπεργκ.
Εσύ μην ανακατεύεσαι!
Ένα αστέρι, μια καλλιτέχνιδα, δεν μπορεί είναι τόσο ακαλαίσθητη.
Θα πρέπει να τρελάθηκες.
Πως τολμάς να μιλάς στην γυναίκα μου μ’αυτόν τον τρόπο;
Συγγνώμη, παρασύρθηκα.
Γλυκιά μου, το φόρεμα είναι άθλιο.
Εσύ φοβάσαι μην κλέψω την παράσταση.
Φοβάμαι; Γιατί να φοβάμαι;
Α, ναι βέβαια. Είσαι ο καλύτερος ηθοποιός του κόσμου.
- Όλοι το ξέρουν, ακόμα και εσύ. - Μην γίνεσαι πριμαντόνα.
Αν μπορείς να τραβήξεις την προσοχή, το κάνεις με τον πιο γελοίο τρόπο.
Όταν λέω μια ιστορία, εσύ την τελειώνεις.
Κάνω δίαιτα και εσύ χάνεις κιλά. Κρυώνω και βήχεις.
Αν κάνουμε ποτέ παιδί, δεν είμαι σίγουρη ότι θα είμαι η μητέρα.
Θα ήμουν ικανοποιημένος, αν ήμουν εγώ ο πατέρας.
Κύριε Ντόμπος, αν μου δώσετε μόνο μια μικρή ευκαιρία...
- Ποιος σε έβαψε; - Εγώ, κύριε Ντόμπος.
- Τι τρέχει; - Δεν ξέρω, δεν είναι πειστικό.
Για μένα, είναι απλά κάποιος με ένα μικρό μουστάκι.
Μα έτσι είναι ο Χίτλερ.
Δεν είναι μόνο το μουστάκι. Είναι... δεν ξέρω.
- Δεν μου μυρίζει Χίτλερ. - Εμένα μου μυρίζει.
Ξέρω.
Η φωτογραφία. Έτσι έπρεπε να μοιάζει.
Μα εγώ είμαι στην φωτογραφία!
Τότε και η φωτογραφία είναι λάθος.
Ακούστε, κύριε Ντόμπος. Μπορεί να είμαι ασήμαντος, όμως ξέρω...
...ότι είμαι φτυστός ο Χίτλερ, και θα το αποδείξω αμέσως.
Θα βγω στον δρόμο και θα δούμε τι θα συμβεί.
Και έτσι ο Αδόλφος Χίτλερ ήλθε στην Βαρσοβία τον Αύγουστο του ’39.
Ένα αυτόγραφο, κύριε Μπρόνσκι;
- Μπρόνσκι; - Μα, βέβαια.
Ήξερα ότι θα έβγαζε γέλιο.
Μετά ο Ντόμπος μου είπε, "Μπρόνσκι, θα παίξεις τον Χίτλερ".
Πίστεψα ότι θα ήταν μια καλή αρχή για την καριέρα μου.
Μην ανησυχείς, Μπρόνσκι. Δεν μπορούν να θάβουν για πάντα ένα ταλέντο.
Και θα έρθει η μέρα που εσύ θα παίξεις "Σάιλοκ".
Η σκηνή στο Ριάλτο.
Ο Σαίξπηρ εμένα σκεφτόταν όταν την έγραφε. Εγώ είμαι.
"Δεν έχω μάτια; Δεν έχω χέρια;"
"Όργανα, αισθήσεις, ανάστημα, πάθη, συμπάθειες;"
"Τρώμε το ίδιο φαγητό, μας πληγώνουν τα ίδια όπλα..."
"μας απειλούν οι ίδιες αρρώστιες".
"Αν μας κεντρίσεις, δεν θα ματώσουμε;"
"Αν μας γαργαλήσεις, δεν θα γελάσουμε;"
"Αν μας δηλητηριάσεις, δεν θα πεθάνουμε;"
Θα με πάρουν τα δάκρυα.
- Αντ’αυτού, κρατώ ένα δόρυ. - Αυτό κάνουμε μόνο, κρατάμε ένα δόρυ.
Κουβαλάμε δόρυ, στην πρώτη πράξη, και στην δεύτερη πράξη.
Κουβαλάμε τον Ράβιτς από την σκηνή στην τελευταία πράξη.
Πως θα ήθελα να πετάξουμε το παλιοζαμπόν στην μέση της σκηνής.
Αυτό και αν έβγαζε γέλιο.
Ναι, είμαι ο κύριος Tούρα.
Παραγγείλτε μου ένα σάντουιτς με σαλάμι, τυρί και μια μπίρα.
Ναι τώρα, παρακαλώ. Ευχαριστώ.
- Το κοινό είναι παγωμένο απόψε. - Όχι σε μένα.
Ξέρω ότι η ερμηνεία μου είναι χάλια. Πάντα είναι όταν μαλώνουμε.
- Πες μου κάτι όμορφο. - Ψεύτη.
Είδα την σκηνή με τον Πολώνιο. Ποτέ δεν την έπαιξες καλύτερα.
Θα σου έδινα ένα φιλί, αλλά φοβάμαι μην χαλάσει το μέικ απ.
Αγάπη μου, είχες δίκιο το πρωί.
Ένοιωσα άσχημα μετά την πρόβα και πήγα στον Ντόμπος και του είπα...
να βάλει πρώτο το όνομά σου, στην ρεκλάμα του νέου έργου.
Αλήθεια, αγάπη μου. Πόσο ευγενικό. Όμως αλήθεια δεν με απασχολεί.
Έτσι είπε και ο Ντόμπος, οπότε τ’αφήσαμε ως είχε.
Μα, αγάπη μου, ξέρεις πως νοιώθω για σένα.
Θα μπορούσα...
- Λουλούδια; - Όμορφα δεν είναι;
- Ποιος στα έστειλε; - Δεν ξέρω, δεν είχε κάρτα.
Πάλι χωρίς κάρτα. Τρίτη συνεχόμενη νύχτα. Ποιος είναι;
Είμαι σίγουρη ότι το δώρο δεν είναι για μένα προσωπικά.
Ο άνθρωπος λογικά λατρεύει το θέατρο, είναι φανατικός της τέχνης.
Κάποιος που κάθεται γαλαρία, κάθε βράδυ...
Ένα από αυτά τα φτωχά παιδιά που δεν μπορούν να αγοράσουν εισιτήριο,
αλλά κληρονόμησε ένα καρό λουλούδια που προσπαθεί να ξεφορτωθεί.
Τρία βράδια στην σειρά.
Ούτε ο Σαίξπηρ δεν θα μπορούσε να δει Άμλετ, τρεις συνεχόμενες φορές.
- Ξεχνάς ότι εσύ παίζεις Άμλετ. - Ναι, σωστά.
Κύριε Tούρα, στην σκηνή!
Μαρία, αγάπη μου, βγαίνω για την μεγάλη μου σκηνή.
Τζόζεφ, θησαυρέ μου, σου ορκίζομαι, δεν ξέρω ποιος είναι.
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Είναι αλήθεια, Άννα, δεν ξέρω ποιος είναι. Αλλά υποψιάζομαι.
- Εκείνος ο νεαρός αεροπόρος; - Ναι, είναι πολύ νέος.
Πάλι στην δεύτερη σειρά κάθεται. Κάθε βράδυ βρίσκει καλύτερη θέα.
Μην με παρεξηγείς, αγαπώ τον άνδρα μου τρελά και γιατί όχι άλλωστε.
Είναι θαυμάσιος.
Μόνο που παραλογίζεται και θυμώνει για μικροπράγματα.
Σαν εκείνα τα μικροπράγματα στην δεύτερη σειρά.
Περιμένει απάντηση.
"Υπολοχαγός, Στάνισλαβ Σομπίνσκι". Είχα δίκιο, αυτός είναι.
- Υποφέρει πολύ; - Ναι, έπρεπε να σπάσει την σιωπή του.
- Δεν μπόρεσε ν’αντέξει άλλο; - Όχι, δεν μπόρεσε.
- Ο φτωχούλης! - Είναι ένα απλό μικρό αγόρι.
- Όχι. - Τι σε θέλει, να τον υιοθετήσεις;
Πεθαίνει να με δει, έστω και για ένα λεπτό.
Εννοείται ότι δεν θα τον δω. Ναι, δεν θέλω να φανώ αγενής.
Είναι λάθος να αγνοείς όσους σε θαυμάζουν και αγοράζουν εισιτήρια...
Χρυσή μου, μην χάνεις χρόνο με δικαιολογίες.
Αν θες να τον δεις, δες τον όσο είναι ακόμα νέος.
Ναι, θεωρώ ότι το οφείλω στο κοινό μου.
"Αγαπητέ Υπολοχαγέ..." Περίμενε να τον δεις, Άννα.
"Δυστυχώς, ο χρόνος μου είναι ελάχιστος".
"Αλλά αν επιμένεις να με δεις, έλα στο καμαρίνι μου..."
"όταν ο Άμλετ ξεκινήσει τον μονόλογο "Να ζει κανείς ή να μην ζει."
- Πως ακούγεται; - Ασφαλές.
"Ω, φορτίο δυσβάσταχτο!"
"Τον ακούω, που’ρχεται".
"Να κρυφτούμε, άρχοντά μου!"
"Να ζει κανείς ή να μη ζει;"
"Αυτή είν’η απορία".
"Τι είναι αλήθεια πιο σωστό,"
"να υπομένεις τα χτυπήματα μιας μοίρας ελεεινής,..."
"ή να ορθωθείς στην τρικυμία των συμφορών,..."
Ευχαριστώ που με δεχθήκατε, κυρία Τούρα.
Αν ξέρατε πόσο περίμενα αυτή την στιγμή...
- Και τώρα μάλλον απογοητευτήκατε. - Κυρία Tούρα.
- Παρακαλώ, καθίστε. - Ευχαριστώ.
Εσείς είστε λοιπόν που μου στέλνετε τόσα λουλούδια. Ευχαριστώ.
Για κάποιο λόγο σας φανταζόμουν σαν ένα αξιοπρεπή ηλικιωμένο κύριο.
Και τώρα που σας βλέπω...
Αναρωτιέμαι αν ήταν σωστό, να σας ζητήσω να έλθετε εδώ.
Βλέπετε, δεν δέχομαι ποτέ ξένους στο καμαρίνι μου.
Μα εσείς δεν μου είστε ξένη. Έχω δει όλες σας τις παραστάσεις.
Ποτέ δεν θα ξεχάσω το πόσο γέλασα όταν σας είδα να παίζετε "Kίκι".
Κάποιοι θεώρησαν ότι ήμουν αστεία.
Όμως δεν ήσασταν καθόλου αστεία όταν παίξατε την Λαίδη Μάκβεθ.
- Ευχαριστώ. - Σας φοβήθηκα εκείνη τη νύχτα.
Εμένα, την καημενούλα; Εγώ δεν θα πείραζα μύγα.
Ή χρυσόψαρο. Αλήθεια πως είναι;
- Ποιος; - Το χρυσόψαρο.
- Ποιο χρυσόψαρο; - Αυτό που τόσο αγαπάτε.
Βλέπετε, διαβάζω όλες σας τις συνεντεύξεις.
Α ναι, βέβαια.
Όταν είδα εκείνη την φωτογραφία σας στην φάρμα, πίσω από το άροτρο...
- Αλήθεια που ήταν; - Στα "Χρονικά".
Όχι, εννοώ, που είναι η φάρμα.
Νομίζω ότι μιλήσαμε πολύ για μένα.
Ας μιλήσουμε για εσάς.
Δεν υπάρχουν και πολλά να πούμε. Απλά πετάω ένα βομβαρδιστικό.
Πόσο υπέροχα συναρπαστικό.
Δεν ξέρω αν είναι συναρπαστικό, πάντως είναι βομβαρδιστικό.
Μπορώ να ρίξω τρεις τόνους δυναμίτη σε δύο λεπτά.
- Αλήθεια; - Σας ενδιαφέρει;
Πολύ.
Δεν θέλω να υπερβώ τα όρια, αλλά θα δοκιμάσω.
Θα μου επιτρέπατε να σας δείξω το αεροπλάνο μου;
- Ίσως. - Πότε να σας τηλεφωνήσω;
Αύριο στις 2, στο σπίτι μου.
Όχι, καλύτερα να σας συναντήσω απ’ευθείας στο αεροδρόμιο.
Γεια σας.
Ελπίζω να συγχωρέσετε την αδέξια συμπεριφορά μου...
όμως είναι η πρώτη φορά που συναντώ μια καλλιτέχνιδα.
Υπολοχαγέ, πρώτη φορά συναντώ έναν άνδρα που μπορεί...
να ρίξει τρεις τόνους δυναμίτη σε δύο λεπτά. Αντίο.
Αντίο.
Αύριο στις 2, θα δω την Βαρσοβία από ψηλά.
Θα με ανεβάσει στα δέκα χιλιάδες πόδια.
Δεν υπάρχει τίποτα κακό σ’αυτό, έτσι δεν είναι;
Όχι, όχι. Αν δεν το μάθει ο Tούρα.
Όσα λιγότερα ξέρει ένας άνδρας, τόσο το καλύτερο για την γυναίκα του.
Έγινε...
Αυτό που κάνει έναν καλλιτέχνη να τρέμει.
Τι, αγάπη μου;
Κάποιος έφυγε στη μέση.
Πες μου, Μαρία, χάνω την επαφή μου με το κοινό;
Όχι, βέβαια αγάπη μου. Πόσο λυπάμαι.
Μα έφυγε στη μέση.
Ίσως δεν αισθανόταν καλά. Ίσως έπρεπε να φύγει.
Μπορεί να έπαθε έμφραγμα.
- Το ελπίζω. - Αν έμενε, μπορεί να πέθαινε.
Μπορεί να είναι ήδη νεκρός. Αγάπη μου, πόσο με καθησυχάζεις.
- Τι συμβαίνει; - Ο Χίτλερ μιλάει στην βουλή.
- Πως είστε, κύριε Ντόμπος; - Πως είστε, γιατρέ;
Από δω ο Δρ. Βογιάβσκι, από το Υπουργείο Εξωτερικών.
Πως είστε, κύριοι;
Φοβάμαι ότι κομίζω άσχημα νέα.
Η κυβέρνηση δεν θεωρεί φρόνιμο να ανέβει αυτό το έργο.
Πως;
Εννοείτε, ότι δεν θα ανοίξουμε σήμερα;
- Φοβάμαι πως έτσι πρέπει να γίνει. - Μα γιατί;
- Έχουμε δικαίωμα να μάθουμε. - Ξέρω ότι το έργο έχει καλλιτεχνική αξία.
Έχει κάτι παραπάνω.
Αυτό ακριβώς φοβάται η κυβέρνηση.
Μπορεί να προσβάλει τον Χίτλερ.
Αυτό δεν είναι και τόσο κακό.
Έχετε ακούσει τι λέει για μας; Ακούτε ποτέ τι λέει;
Λυπάμαι, κύριοι, όμως οι διαταγές είναι διαταγές.
"Να ζει κανείς ή να μην ζει;"
"Αυτή είναι η απορία".
"Τι είναι αλήθεια πιο σωστό..."
"να υπομένεις τα χτυπήματα μιας μοίρας ελεεινής,..."
Άννα, θα ήθελα δω την κυρία Tούρα, ιδιαιτέρως.
Στάνισλαβ, εγώ λέω στην υπηρέτριά μου πότε να φύγει.
Έχω τόσα να σου πω. Στο αεροπλάνο δεν μπορούμε να μιλήσουμε.
Όταν παίρνουμε το τσάι μας, δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να μιλάμε.
Όταν είμαστε στο καμαρίνι, πρέπει να προσέχουμε το μέικ απ μου.
Ξέρεις, Μαρία, τις προάλλες στο αεροπλάνο...
νόμιζες πως δεν κοιτούσα, όμως εγώ σε είδα που με κοίταζες.
Με πολύ συμπάθεια, νομίζω.
Είχα την αίσθηση ότι σου αρέσω. Κάνω λάθος;
Όχι, Στάνισλαβ.
- Πες μου, Μαρία. Ειλικρινά. Σ’αρέσω ακόμα; - Ναι, βέβαια.
Σου αρέσω ακόμα, ε; Πιστεύεις ότι θα σου αρέσω πάντα;
Δεν βλέπω λόγο να συμβεί το αντίθετο.
Αυτό είναι υπέροχο.
Και τι θα κάνεις με τον άνδρα σου;
- Τι; - Πρέπει να του το πούμε.
Τι να του πούμε;
Ότι αγαπιόμαστε, ότι είμαστε τρελοί ο ένας για τον άλλον.
Δεν έχει δικαίωμα να σταθεί εμπόδιο ανάμεσά μας.
Είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβει. Το ίδιο και ο κύριος Ντόμπος.
- Ο Ντόμπος; Που κολλάει αυτός; - Δεν θέλεις να παραμείνεις στη σκηνή.
Δεν θα σε αφήσω. Σε έχει κουράσει.
Θες να ζήσεις μια ήσυχη ζωή. Το είπες στα "Χρονικά".
Αγάπη μου, ήλθε η ώρα να απολαύσεις την φάρμα πια.
Δεν χρειάζεσαι πια αυτό το άροτρο. Θα σου πάρω τρακτέρ.
Θα κτίσω μια πισίνα για το χρυσόψαρό σου.
Είσαι πραγματικά αξιολάτρευτος...
αλλά δεν αντιλαμβάνεσαι ότι είμαι μια παντρεμένη γυναίκα.
- Γι’αυτό πρέπει να του μιλήσω. - Αγαπώ τον άνδρα μου.
Όχι, δεν τον αγαπάς.
Είσαι απλά ευγενική και καλή. Και τον λυπάσαι.
Μην ανησυχείς γι’αυτό. Είναι ανδρική υπόθεση πια.
- Θα κάτσω να τον περιμένω. - Στάνισλαβ, πρέπει να με ακούσεις.
Εγώ φταίω για όλα, αλλά πρέπει να καταλάβεις πως εγώ...
- Κυρία Tούρα! - Μην μπαίνεις, Άννα.
Κυρία Tούρα, έχουμε πόλεμο!
"Χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου..."
"Γερμανικά στρατεύματα πέρασαν τα σύνορά μας, το απόγευμα".
Χωρίς ούτε μια προειδοποίηση.
Θα το πληρώσουν ακριβά. Θα τους πολεμήσουμε.
Πόλεμος. Πραγματικός πόλεμος.
Άνθρωποι θα σκοτώσουν και θα σκοτωθούν.
Αντίο, Μαρία.
- Στάνισλαβ, να γυρίσεις. - Πρέπει να γυρίσω.
Πρέπει να σε ξαναδώ.
- Μαρία, άκουσες; - Ναι, πόλεμος.
Είναι απίθανο. Απίστευτο.
- Το γνωρίζει το κοινό; - Όχι, θα κάνω ανακοίνωση.
Είναι συνομωσία. Μια βρώμικη συνομωσία!
- Κάτι χειρότερο. Είναι έγκλημα! - Έχεις απόλυτο δίκιο.
Έφυγε για δεύτερη φορά στην μέση.
- Για τι πράγμα μιλάς; - Δεν καταλαβαίνεις! Έχουμε πόλεμο!
Συναγερμός!
Κλείστε τα παράθυρα! Γρήγορα στο υπόγειο. Γρήγορα!
Τουλάχιστον δεν έχουμε να ανησυχούμε για το έργο με τους Ναζί.
Οι ίδιοι οι Ναζί ανέλαβαν το σόου. Και είναι πολύ μεγαλύτερο.
Και δεν υπάρχει λογοκρισία να τους σταματήσει.
Δυστυχισμένη Πολωνία.
Σου επιτέθηκε ένας ανηλεής κατακτητής χωρίς καμία προειδοποίηση.
Η Βαρσοβία καταστράφηκε για χάρη της καταστροφής.
Η αυλαία έπεσε στο Πολωνικό δράμα:
Μια τραγωδία χωρίς σημάδια λύτρωσης.
Υπάρχει ένα ναζιστικό άρμα ενάντια σε κάθε Πολωνική ελπίδα...
και ο κόσμος έστεκε έκπληκτος και αβοήθητος.
Δεν υπήρχε λογοκρισία να τους σταματήσει.
"Αν μας κεντρίσεις, δεν θα ματώσουμε;"
"Αν μας γαργαλίσεις, δεν θα γελάσουμε;"
"Αν μας δηλητηριάσεις, δεν θα πεθάνουμε;"
Θα γινόσουν σπουδαίος "Σάιλοκ".
Και το μόνο που έκανα ήταν να κουβαλάω ένα δόρυ.
Αναρωτιέμαι αν θα κουβαλήσουμε δόρυ ξανά.
Ας το ελπίζουμε.
Όμως όλοι οι Πολωνοί, ένοιωσαν μια νέα δύναμη.
Μίσος και μόνο μίσος, ήταν η απάντηση στον Ναζιστικό τρόμο.
Εξέγερση ενάντια στην καταπίεση.
Αποφασιστικότητα για συνεχή αγώνα παντού και πάντα.
Η μάχη ξεκίνησε. "Ν".
"Ν" όπως "Νίκη".
Κάτω οι Ναζί! Κάτω ο Χίτλερ!
Οι αντιστασιακές οργανώσεις της Βαρσοβίας κτυπούν!
Σαμποτάζ, καταστροφές.
Όμως η αληθινή μάχη για την ελευθερία της Πολωνίας, γινόταν στην Αγγλία.
Νεαροί Πολωνοί, έπαιρναν εκδίκηση για την χώρα τους...
Το Πολωνικό σμήνος της R.A.F.
Με γεμίζει ικανοποίηση να βλέπω ότι διατηρείτε το χιούμορ σας.
Θα είμαστε ακόμα πιο αστείοι πάνω από το Βερολίνο.
Εύχομαι να ήμουν ακόμα νέος, για να προσφέρω στην πατρίδα όσα εσείς.
Ελάτε, καθηγητά. Μια ομιλία σας αξίζει όσο δέκα χιλιάδες βόμβες.
Πότε θα σας ακούσουμε ξανά, καθηγητά Σιλέτσκι;
Φοβάμαι ότι θα παραμείνω σιωπηλός για κάποιο διάστημα.
Γιατί; Τι συμβαίνει;
Τίποτα. Απλά πρέπει να κάνω ένα μικρό ταξίδι.
Και όποιος αγοράζει εισιτήριο με επιστροφή είναι πολύ αισιόδοξος.
Πηγαίνετε σε μυστική αποστολή, καθηγητά;
Δεν έχει νόημα να κρύβομαι. Είστε πολύ έξυπνοι.
Τώρα κατάλαβα. Πηγαίνετε στο Βερολίνο να προσκαλέσετε τον Χίτλερ.
Όχι ακριβώς. Και πάντως εύχομαι να μην προσκαλέσει ο Χίτλερ εμένα.
Ευχαριστώ που με τιμήσατε με αυτό το υπέροχο δείπνο.
- Καθηγητά, πηγαίνετε στη Βαρσοβία; - Αυτό θα ήταν μεγάλο ρίσκο.
Εσείς, παιδιά μου, ρισκάρετε την ίδια σας την ζωή κάθε μέρα.
Άρα πηγαίνετε στη Βαρσοβία.
Δεν μπορώ να μιλήσω περισσότερο. Λυπάμαι που το ανέφερα.
- Μα, δεν είπατε τίποτα. - Εμείς σας το βγάλαμε.
Σε τελική ανάλυση, αν δεν εμπιστεύομαι εσάς, ποιον να εμπιστευτώ;
Και ξέρω ότι δεν θα βγει παραέξω.
Βαρσοβία.
Θα πούλαγα την ψυχή μου να πάω για μια ώρα να δω την μάνα μου.
Αν ζει ακόμα.
Μακάρι να μπορούσα να μάθω κάτι.
Μπορείτε να μάθετε; Η μητέρα μου...
Καταλαβαίνω πως αισθάνεστε. Πρέπει όμως και εσύ να καταλάβεις.
Δεν μπορώ να διακινδυνεύσω τον σκοπό του ταξιδιού μου.
Γιατί δεν μου λέτε που μπορώ να βρω τους δικούς σας...
και θα κάνω ό,τι μπορώ.
- Καθηγητά Σιλέτσκι; - Ναι.
Οι δικοί μου είναι ευτυχώς εκτός Πολωνίας,
μα είναι κάποιος στη Βαρσοβία.
- Κάποια κυρία; - Ναι.
Το θέμα απαιτεί εχεμύθεια. Θα το εκτιμούσα να της λέγατε...
- Μην το πείτε όμως στον άνδρα της. - Ξέρω ακριβώς τι να της πω.
Απλά πείτε, "Να ζει κανείς ή να μην ζει". Θα καταλάβει.
Κωδικοποιημένο μήνυμα;
Ποιο είναι το όνομά της;
- Μαρία Tούρα. - Μισό λεπτό να το γράψω.
Πως το είπες;
T-ο-ύ-ρ-α. Σωστά;
Μην μου πείτε ότι δεν έχετε ακούσει ποτέ για την Μαρία Tούρα;
Γιατί, θα έπρεπε;
- Μα, ζούσατε στη Βαρσοβία... - Ναι, βέβαια. Το όνομα είναι γνωστό.
Είναι γενικά γνωστή.
- Γνωστή; Είναι διάσημη. - Ναι, πράγματι.
Εδώ έχω το όνομα του αδελφού μου. Δεν ξέρω αν βγάζετε τα γράμματα.
- Εντάξει. - Υπολοχαγέ.
- Πως είστε, κύριε; - Ο στρατηγός Άρμστρονγκ.
- Ο Υποστράτηγος Κάνινγκχαμ. - Πως είστε;
Γιατί θέλατε να με δείτε, υπολοχαγέ;
Σκεπτόμουν να έλθω, εδώ και μερικές ημέρες.
Πιθανότατα αδικώ έναν πολύ σημαντικό άνθρωπο.
Ποιον υποπτεύεστε;
Βλέπετε, τις προάλλες...
Ο καθηγητής Σιλέτσκι μας επισκέφθηκε στο στρατόπεδο...
και ανέφερα το όνομα της Μαρίας Tούρα και ούτε που το είχε ακούσει.
Ούτε εγώ.
Μα υποτίθεται πως είναι Πολωνός που ζούσε στην Βαρσοβία.
Είναι η πιο διάσημη ηθοποιός της Βαρσοβίας.
Νεαρέ μου, υπάρχει πολύς κόσμος που δεν ενδιαφέρεται για το θέατρο.
Μόνο για μια ηθοποιό έχω ακούσει.
Και ελπίζω να μην την ξανακούσω ποτέ.
Κύριε, η Μαρία Tούρα είναι κάτι παραπάνω από ηθοποιός. Είναι θεσμός.
Δεν γίνεται να αγοράσεις εφημερίδα χωρίς να διαβάσεις γι’αυτήν.
Ούτε τσιγάρα δεν μπορείς να αγοράσεις που να μην έχουν φωτογραφία της.
Σε ένα σαπούνι έδωσαν το όνομά της.
Δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις στην Βαρσοβία, χωρίς να την δεις.
Θεώρησα χρέος μου να το αναφέρω, πριν ο καθηγητής αναχωρήσει.
- Έχει φύγει ήδη έτσι; - Ναι, έφτασε στη Σουηδία χθες.
Για μισό λεπτό. Πως ήξερες ότι θα έφευγε;
- Μας το είπε. - Τι σας είπε;
- Ότι πήγαινε στη Βαρσοβία. - Απίστευτο.
Όλοι Πολωνοί ήμασταν εκεί και κανείς δεν το θεώρησε περίεργο.
Σε άλλη περίπτωση τα παιδιά δεν θα του έδιναν τις διευθύνσεις τους.
- Ποιες διευθύνσεις; - Των συγγενών μας στη Βαρσοβία.
- Τις πήρε; - Μάλιστα, κύριε.
Πως μπόρεσε να κάνει κάτι τέτοιο;
Αν πέσουν στα χέρια της Γκεστάπο,
θα πάρουν μέτρα εναντίον όλων των οικογενειών.
Πότε φθάνει ο καθηγητής Σιλέτσκι στην Βαρσοβία;
Σήμερα μάλλον πήρε το καράβι από την Λιθουανία.
Και από Λιθουανία, είναι αβέβαιο. Θα έλεγα τρεις με τέσσερις μέρες, κύριε.
Πόσο θες να πας στην Βαρσοβία αεροπορικώς;
Έξι με εφτά ώρες, κύριε.
- Μπορείς να περιμένεις έξω λίγο; - Μάλιστα, κύριε.
Δεν μπορώ να το πιστέψω.
Ούτε εγώ, κύριε. Δεν μπορούμε να το αφήσουμε στην τύχη.
Ο άνθρωπος ήλθε εδώ με τις καλύτερες δυνατές συστάσεις.
Και τον ελέγξαμε ξανά και ξανά, κύριε.
Όμως μεταφέρει οδηγίες προς την αντίσταση στη Βαρσοβία.
Αν τις παραδώσει...
στην Γκεστάπο και όχι στην αντίσταση...
αυτό θα επιφέρει όχι μόνο τον θάνατο εκατοντάδων...
αλλά και την καταστροφή των οργανώσεών μας σε όλη την Ανατολική Ευρώπη.
Όμως δυσκολεύομαι να καταδικάσω κάποιον με τόσο αόριστες ενδείξεις.
Δεν τον καταδικάζουμε εμείς.
Όταν μίλησε για το ταξίδι στους πιλότους, υπέγραψε την καταδίκη του.
Βέβαια, μπορεί να είναι απλά ανόητος.
Τότε είναι επικίνδυνος.
Και τον ξέρω καλά τον Σιλέτσκι. Δεν είναι ανόητος.
Λοιπόν, κύριε, ποιες είναι οι διαταγές σας;
- Φωνάξτε μέσα τον νεαρό. - Μάλιστα, κύριε.
Άκου, υπολοχαγέ...
αμέσως μόλις φθάσεις στη Βαρσοβία...
πήγαινε στο βιβλιοπωλείο του Σζταλούγκα...
και δώσε του τις οδηγίες μας.
Ο Σζταλούγκα θα ενημερώσει μετά την αντίσταση.
Όμως αν κάποιος είναι στο μαγαζί μην αναφέρεις τίποτα.
Απλά ζήτα...
την "Άννα Καρένινα" του Τολστόι.
Και βάλε την φωτογραφία του Σιλέτσκι στην σελίδα 105.
- Κατανοητά όλα; - Μάλιστα, κύριε.
- Σε δέκα λεπτά. - Εντάξει.
Αλτ!
Κρίμα, τον χάσαμε.
- Καλησπέρα. - Καλησπέρα.
Μήπως κατά σύμπτωση έχετε την Άννα Καρένινα;
Νομίζω την έχω.
Ναι.
Ορίστε.
- Πόσο κάνει; - Είκοσι ζλότι.
Πολύ ακριβό, λυπάμαι.
Αντίο.
- Θα πάρουμε αυτές τις κάρτες. - Πόσο κάνουν;
Οκτώ ζλότι και εβδομήντα πέντε λεπτά.
Αντίο, κύριοι, να μας ξανάλθετε.
Καθηγητής Αλεξάντερ Σιλέτσκι. Καταφθάνει σε δυο μέρες.
Να παρακολουθείτε τον Σιδηροδρομικό Σταθμό. Δεν πρέπει να φτάσει στην Γκεστάπο.
Ειδάλλως καταστροφή. Θα επικοινωνήσουμε το συντομότερο.
Μπορώ να σας βοηθήσω;
- Ψάχνουμε την κυρία Μαρία Tούρα. - Εγώ είμαι η κυρία Tούρα.
Πρέπει να μας ακολουθήσετε.
Δεν έχω κάνει τίποτα. Τι με θέλετε;
Απλά ελάτε.
205, 206.
Η κυρία Tούρα είναι εδώ, κύριε.
Μάλιστα, κύριε.
- Να περιμένει στο 206. - Μάλιστα, κύριε.
Καλησπέρα, κυρία Tούρα.
- Καλησπέρα. - Είμαι ο καθηγητής Σιλέτσκι.
Μεγάλη μου χαρά που σας γνωρίζω, κυρία Tούρα.
Θα καθίσετε;
- Τσιγάρο; - Ευχαριστώ.
Οφείλω να απολογηθώ για τον τρόπο που σας έφεραν εδώ.
Όταν ένας άνδρας θέλει να δει μια κυρία τόσο πολύ...
που συνοδεύει την πρόσκλησή του με έναν χαμό, είναι κολακευτικό.
Το θέσατε με ωραίο τρόπο.
Για την ακρίβεια, δεν είμαι εγώ υπεύθυνος που σας έφεραν σήμερα εδώ.
Αλλά ένας γοητευτικός νεαρός στην Αγγλία.
Μου έδωσε ένα μήνυμα για σας.
Ένα μάλλον περίεργο μήνυμα.
"Να ζει κανείς ή να μην ζει;"
Εσείς, χωρίς αμφιβολία γνωρίζετε την βαθύτερη σημασία του.
Ναι, έχω μια ακαθόριστη ιδέα.
Εγώ...
Θα με συγχωρήσετε;
Παρακαλώ; Ναι.
Τι κάνετε, συνταγματάρχα Έρχαρντ;
Ναι, το ταξίδι ήταν λίγο ανώμαλο...
αλλά χαίρομαι που στείλατε το αεροπλάνο στην Σουηδία. Αλλιώς...
Όποτε το επιθυμείτε.
Στις 10:00 αύριο το πρωί, στο αρχηγείο της Γκεστάπο...
αν δεν με πάρετε σήμερα το βράδυ. Πολύ καλά.
Ανυπομονώ να σας γνωρίσω.
Αντίο, συνταγματάρχα.
- Συγγνώμη. - Δεν θα σας κρατήσω περισσότερο.
Ευχαριστώ για το γλυκύτατο μήνυμα.
- Κυρία Tούρα, είστε ηθοποιός, έτσι; - Ναι.
Φυσικά στο θέατρο είναι σημαντικό να διαλέγεις τον σωστό ρόλο.
Πολύ.
Στην ζωή όμως, είναι πιο σημαντικό να διαλέγεις την σωστή πλευρά.
Την σωστή πλευρά;
Ποια είναι αυτή;
Η πλευρά των νικητών.
Δεν πολυκαταλαβαίνω.
Στην Βαρσοβία, υπάρχουν πολλοί...
που γνωρίζουμε πολύ καλά και επίσης πολλοί...
που δεν τους γνωρίζουμε και θα θέλαμε να τους γνωρίσουμε καλύτερα.
Σε αυτό μπορείτε να μας βοηθήσετε, κυρία Tούρα.
Θέλετε να γίνω κατάσκοπος;
Ελάτε τώρα, αυτή είναι πολύ βαριά λέξη.
Κάποτε έπαιξα μια κατάσκοπο, με τεράστια επιτυχία.
Είχα εξαιρετικές κριτικές. Ήταν πολύ συναρπαστικός ρόλος.
Δεν θα ήταν το ίδιο συναρπαστικό να τον παίζατε και στην ζωή;
Σκοτώνομαι στο τέλος. Μάλλον αυτό συμβαίνει σ’όλους τους κατάσκοπους.
Κυρία Tούρα, ούτε θα το φανταζόμασταν να εκθέσουμε...
κάποιον τόσο γοητευτικό άνθρωπο όσο εσείς, σε κίνδυνο.
Απλά θα προσφέρετε λίγη διασκέδαση.
Για παράδειγμα, θα προσκαλείτε συγκεκριμένο κόσμο...
Με σκέφτομαι να παραθέτω δεξίωση στην έπαυλή μου, του ενός δωματίου.
Διότι βέβαια, μ’έβγαλαν απ’το όμορφο διαμέρισμά μου.
Σας διαβεβαιώνω ότι αυτό εύκολα διορθώνεται.
Η ζωή μπορεί να ξαναγίνει...
πολύ άνετη και ευχάριστη για σας, κυρία Tούρα.
Λοιπόν, τι λέτε;
Φυσικά η πρότασή σας είναι πολύ δελεαστική.
Αλλά πως θα αντιμετωπίσω το θέμα της συνείδησής μου;
Πρέπει απλά να σας πείσουμε ότι υπηρετείτε έναν καλό σκοπό.
Αναρωτιέμαι αν γνωρίζετε τι πρεσβεύει ο Ναζισμός.
Έχω μια μικρή ιδέα.
Σε τελική ανάλυση, προσπαθούμε να χτίσουμε έναν ευτυχισμένο κόσμο.
Όσοι δεν θέλουν να είναι ευτυχείς, δεν έχουν θέση σ’αυτόν τον κόσμο.
Λογικό αυτό.
Δεν είμαστε σκληροί, δεν είμαστε τέρατα. Πείτε μου...
μοιάζω με τέρας;
Όχι βέβαια, καθηγητά.
Το λέτε σαν να το εννοείτε πραγματικά.
- Το εννοώ. - Είμαστε όπως όλοι οι άνθρωποι.
Μας αρέσει το τραγούδι, ο χορός...
θαυμάζουμε τις όμορφες γυναίκες.
Είμαστε ανθρώπινοι. Και μερικές φορές...
- Πολύ ανθρώπινοι. - Έχω πειστεί γι’αυτό.
Γιατί δεν μένετε για δείπνο; Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι καλύτερο.
Και πριν φύγει η νύχτα, είμαι βέβαιος ότι θα πείτε, "Χάιλ Χίτλερ".
Θα ήθελα να δεχθώ την πρόσκλησή σας...
αλλά όπως εσείς εκπροσωπείτε τους Ναζί με τα πιο φωτεινά χρώματα...
εγώ θα ήθελα να εκπροσωπώ την Πολωνία με πιο ταιριαστό φόρεμα.
Καταλαβαίνω απόλυτα. Μόνο μην με αφήσετε να περιμένω πολύ.
- Στο επανιδείν. - Μισό λεπτό.
- Αναμένω με ενθουσιασμό το δείπνο μας. - Και εγώ το ίδιο.
- Η κυρία μπορεί να φύγει. - Μάλιστα, κύριε.
Εδώ είναι πολύ δύσκολο να μπεις και ακόμα πιο δύσκολο να βγεις.
Νοιώθω έντονο φόβο και έξαψη.
- Αντίο. - Αντίο.
"Να ζει κανείς ή να μην ζει;"
Νοιώθω πολύ καλύτερα.
Πολύ χαίρομαι. Ποιος είσαι; Πως μπήκες;
Με αλεξίπτωτο. Πήδηξα απ’το αεροπλάνο.
Πάνω στο κρεββάτι μου; Πως μπήκες στο διαμέρισμά μου;
Η σύζυγός σας... Δεν γύρισε; Ανησυχώ.
- Εσύ ανησυχείς; Εγώ ανησυχώ. - Όχι τόσο δυνατά, θα μας κάψεις.
- Άλλωστε στο ίδιο καράβι είμαστε όλοι. - Στο ίδιο καράβι;
Τότε να σε ρωτήσω κάτι, σαν ναύτης προς ναύτη:
Τι βρωμόνερα μπήκαν στην καμπίνα μου;
- Ο Σιλέτσκι είναι εδώ. - Τι;
Στο ξενοδοχείο Ευρώπη. Με πήγαν σ’αυτόν.
- Τι έκανες στο βιβλιοπωλείο; - Τους προειδοποίησα για τον Σιλέτσκι.
Ο Σιλέτσκι έφτασε. Άρα όλα τελείωσαν.
Υπάρχει ακόμα μια ελπίδα. Ο Σιλέτσκι δεν πήγε ακόμα στην Γκεστάπο.
Πρέπει να τον πιάσουμε.
Αδύνατον. Είναι σαν στρατόπεδο. Στρατιώτες παντού.
Ξέρει ότι είμαι εδώ;
Όχι, αλλά θέλει να γίνω κατάσκοπος των Ναζί.
- Ποιος θέλει να γίνεις κατάσκοπος των Ναζί; - Ο Σιλέτσκι.
- Ποιος είναι ο Σιλέτσκι; - Ένας κατάσκοπος.
- Και ποιος είναι αυτός; - Ο υπολοχαγός Σομπίνσκι.
Και τι κάνεις εδώ;
Τι σημασία έχει; Δεν καταλαβαίνεις; Ο Σιλέτσκι είναι εδώ.
Απίστευτο!
Γυρίζω σπίτι και βρίσκω έναν άνδρα στην ίδια βάρκα με μένα...
και η γυναίκα μου λέει: "Τι σημασία έχει;"
Κυρία Tούρα, έφτασε η ώρα μηδέν.
Δεν θέλεις να χάνεται χρόνος, προκειμένου να στα εξηγήσω όλα.
Όχι, μα ένας σύζυγος, αν μη τι άλλο αξίζει ένα-δυο βασικά στοιχεία.
Καλά. Ο Σιλέτσκι θέλει να δειπνήσω μαζί του...
αν δεν κατεβάσουμε καμμιά άλλη ιδέα...
ίσως πρέπει να τον σκοτώσω γιατί μόνο εγώ μπορώ να τον πλησιάσω.
Αυτό δεν θα συνέβαινε αν ο υπολοχαγός έφτανε πριν τον Σιλέτσκι.
Αλλά έστειλαν ένα αεροπλάνο και έτσι έφτασε πριν τον υπολοχαγό.
- Κατάλαβες; - Όχι.
Άρα θα δειπνήσεις μαζί του; Είναι η μόνη μας ελπίδα.
Εγώ θα αποφασίσω με ποιον θα δειπνήσει και ποιον θα σκοτώσει.
- Δεν βλέπεις ότι η Πολωνία κινδυνεύει; - Δεν έχεις πατριωτισμό;
Πρώτα φεύγεις στη μέση του λόγου μου και μετά φοράς τις παντόφλες μου.
Και τώρα ρωτάς για πατριωτισμό.
Είμαι ένας καλός Πολωνός. Αγαπώ την χώρα μου και τις παντόφλες μου.
- Ελπίζω η χώρα να προηγείται. - Κι εγώ το ίδιο.
- Είναι μεγάλη ανάγκη... - Κοιτάξτε...
Δεν ξέρω πολλά, όμως είναι ο Σιλέτσκι κίνδυνος για την Πολωνία;
- Μια καταστροφή. - Πρέπει να προσεχθεί πολύ.
- Και θα προσεχθεί πολύ. - Ποιος θα το κάνει;
- Εγώ. - Πως;
Που;
Πάω να συναντήσω τον Χερ Σιλέτσκι, στο αρχηγείο της Γκεστάπο.
Και αφού τον σκοτώσω, ελπίζω να μου πείτε τι ακριβώς συμβαίνει.
Μου πήρε λίγο παραπάνω, αλλά ελπίζω να αξίζει το αποτέλεσμα.
Είμαι έτοιμος να πεθάνω για τον Φύρερ μας, κάθε στιγμή...
- ...εκτός από τις επόμενες ώρες. - Ευχαριστώ, καθηγητά.
Μου φαίνεται ότι πέρασαν αιώνες από τότε που φόρεσα ξανά την τουαλέτα.
Και δεν έχω δει τέτοια εδέσματα. Ακόμα υπάρχει χαβιάρι.
Ναι, στην πλευρά των νικητών.
Ομολογώ ότι βάλατε πολύ πειστικά επιχειρήματα σ’αυτό το τραπέζι.
Είναι όμορφο που είμαι εδώ, καθηγητά.
Παρήγγειλα μπουφέ. Δεν θα θέλαμε να μας διακόπτουν.
Φυσικά.
Η καλύτερη αρχή της εκπαίδευσής σας ως πράκτορα...
είναι ένα ποτήρι σαμπάνιας.
Να πιούμε σ’έναν "κεραυνοβόλο πόλεμο";
Προτιμώ για μια αργή πολιορκία.
Ξέρετε, καθηγητά. Σας φοβάμαι λίγο.
Μα γιατί; Δεν θα έπρεπε.
Ίσως όχι. Ίσως υπάρχει κάτι πολύ ευγενικό πίσω από την γενειάδα σας.
Νομίζω ότι έχετε μια παιδικότητα, αλλά και πάλι δεν είμαι βέβαιη.
- Γιατί δεν το ανακαλύπτεις; - Αυτό θα κάνω.
Γράψτε το όνομά σας εδώ και θα σας πω τα πάντα για σας.
Την πρώτη φορά που είδα τον γραφικό χαρακτήρα του άνδρα μου...
ήταν στο πιστοποιητικό του γάμου, άρα πολύ αργά.
Παίζω με τις πιθανότητες. Αλλά να θυμάσαι...
αν μια μάντισσα θέλει να έχει δουλειά...
πρέπει να λέει στον πελάτη της μόνο ότι θα’θελε να ακούσει.
Καθηγητά, αν ήξερα ότι γράφετε έτσι το "Σ", δεν θα ερχόμουν.
- Είστε πολύ αποφασιστικός άνδρας. - Ναι, πολύ.
Αλλά διαθέτετε μεγάλη γοητεία, ναι.
Ελπίζω να δικαιώσετε αυτό το "Ι", καθηγητά.
Θα δεις.
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
Χάιλ Χίτλερ.
Είμαι ο Λοχαγός Μουμ, από το επιτελείο του συνταγματάρχη Έρχαρντ.
Παρακαλώ, περάστε.
Μισό λεπτό.
Λυπάμαι, αλλά υπήρξε αλλαγή στα πλάνα του συνταγματάρχη.
Θέλει να σας δει αμέσως.
Ναι, βέβαια.
Δώστε μου ένα λεπτό.
- Λυπάμαι. - Μη μου πείτε ότι θα φύγετε.
Ναι, αλλά θα κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
Ήλθα με τόσες αμφιβολίες να ταλανίζουν το μυαλό μου...
και τώρα πρόκειται να με αφήσετε.
Δεν θα αργήσω.
Η Γκεστάπο είναι τόσο απασχολημένη που θα χαρούν να με ξεφορτωθούν.
- Λυπάμαι. - Όλα διορθώνονται.
Έχουν σπάσει τα νεύρα μου!
Η ζωή μου δεν είναι χρήσιμη πια για τον Φύρερ. Γι’αυτό θα της δώσω τέλος.
Χάιλ Χίτλερ! Αλεξάντερ Σιλέτσκι
Μισό λεπτό. Το όνομά σας;
- Κυρία Tούρα. - Ποιον επισκεφθήκατε;
Τον καθηγητή Σιλέτσκι.
Λυπάμαι. Ο καθηγητής δεν άφησε οδηγίες. Πρέπει να τον περιμένετε.
- Μα είναι αδύνατον. - Λυπάμαι. Δεν μπορώ να κάνω κάτι.
- Στο 206. - Μάλιστα, κύριε.
Μάλιστα, κύριε.
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
Ένα λεπτό να σας αναγγείλω στον συνταγματάρχη Έρχαρντ.
Αντίο, συνταγματάρχα.
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
Ο κύριος απ’την Αγγλία δεν είναι, λοχαγέ;
- Μάλιστα, Στρατηγέ. - Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Χαίρομαι πάρα πολύ.
Καλά τους ξεγελάσατε τους Εγγλέζους.
Ο Βρετανικός Λέων θα πίνει το τσαγάκι του...
σε Γερμανικά φλιτζάνια.
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
Πως έγινε στρατηγός;
Είναι γαμπρός του Γκέρινγκ.
Θα σας αναγγείλω στον συνταγματάρχη.
Έφερε τα χαρτιά μαζί του.
Τώρα να θυμάσαι. Ποιοι τον βοήθησαν στην Αγγλία;
- Όταν μάθεις, φώναξέ με. Θ’αναλάβω τα υπόλοιπα. - Εντάξει.
- Tούρα, παίζεις με τις ζωές μας. - Το ξέρω.
Θα πετύχω το ακατόρθωτο. Θα ξεπεράσω τον εαυτό μου.
Μη. Ήρεμα, μην παρατραβήξεις την σκηνή. Ελάτε, πάμε.
Λυπάμαι που αφήνω τις τύχες της πατρίδας στα χέρια ενός ζαμπόν.
Στείλ’τον μέσα.
- Καθηγητά, παρακαλώ. - Ευχαριστώ.
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
Καθηγητά Σιλέτσκι, χαίρομαι που σας βλέπω.
Και εγώ επίσης.
- Καθίστε παρακαλώ. - Ευχαριστώ πολύ.
Δεν ξέρετε πόσο ευτυχείς είμαστε που σας έχουμε.
Χαίρομαι που αναπνέω ξανά τον αέρα της Γκεστάπο.
Ξέρετε, είστε αρκετά διάσημος στον Λονδίνο, συνταγματάρχα.
Σας προσφωνούν "Στρατόπεδο Συγκέντρωσης" Έρχαρντ.
Ναι. Εμείς κάνουμε την συγκέντρωση και οι Πολωνοί το κάμπινγκ.
Ναι, πράγματι. Λοιπόν εδώ είναι η αναφορά...
και παράλληλα το τέλος του αντιστασιακού κινήματος.
Για να δούμε.
Εξαίσια.
Είναι ήδη νεκροί.
Υποθέτω δεν υπάρχουν συμπληρωματικά έγγραφα στο ξενοδοχείο.
- Όχι, αυτά καλύπτουν τα πάντα. - Ωραία.
Και θα στείλω το αντίγραφο στο Βερολίνο πρωί-πρωί.
Το αντίγραφο; Ναι, βέβαια, το αντίγραφο.
Το θεωρώ πολύ γραφειοκρατικό αλλά αφού το θέλουν έτσι...
Φυσικά. Ξέρετε, καθηγητά...
Η Βαρσοβία είναι πολύ επικίνδυνο μέρος αυτό τον καιρό.
Υποθέτω ότι τα έγγραφα είναι στο χρηματοκιβώτιο του ξενοδοχείου;
Όχι, είναι κλειδωμένα στο μπαούλο μου. Είναι σαν θησαυροφυλάκιο.
Ναι, βέβαια. Φυσικά.
Θέλω να δουλέψει αμέσως ο μηχανισμός, αξιοποιώντας την αναφορά.
- Επιστρέφω αμέσως. - Πολύ καλά.
- Ήλθε η ώρα του. - Όχι, έχει έγγραφα στο μπαούλο του.
Έγγραφα στο μπαούλο;
Θα το σκοτώσω το βρωμόσκυλο, όπως και να’χει.
Πως θα μπούμε στο ξενοδοχείο;
Γύρνα πίσω και απασχόλησέ τον. Κάτι θα σκεφτούμε.
Συνταγματάρχα, έχετε να με ρωτήσετε κάτι άλλο;
Πολλά. Καθίστε, καθηγητά. Θέλω πολλά να σας ρωτήσω.
Πάρα πολλά.
Όσα θέλετε να μάθετε, ευχαρίστως να σας τα πω.
Ευχαριστώ.
Ώστε με φωνάζουν "Στρατόπεδο Συγκέντρωσης" Έρχαρντ;
Ναι. Ξέρετε, καθηγητά...
- Θέλω κάτι να σας ρωτήσω. - Ναι;
Πάντα αυτό συμβαίνει. Θέλεις να ρωτήσεις τόσα πράγματα...
και μετά τα ξεχνάς.
Αλλά θα τα θυμηθώ.
Ίσως θέλετε εσείς να με ρωτήσετε κάτι;
Όχι, δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι, συνταγματάρχα.
Ώστε με φωνάζουν "Στρατόπεδο Συγκέντρωσης" Έρχαρντ.
Συγχωρέστε με ένα λεπτό. Επανέρχομαι.
- Δεν ξέρω τι να πω. - Το βρήκαμε.
- Βάλε αυτό το όπλο στην τσέπη σου. - Πήγαινέ τον στο ξενοδοχείο.
Όταν μπεις στο δωμάτιό του, χτύπα τον με την λαβή του όπλου.
Πάρε τα κλειδιά, άνοιξε το μπαούλο κι κάψε τα έγγραφα κι σκότωσε τον.
Εντάξει. Μισό λεπτό.
Εγώ τι θα πάθω; Θα με εκτελέσουν.
- Θα σταυρώσουμε τα δάχτυλά μας. - Ωραία.
Μισό λεπτό.
Πήγαινε εσύ στο ξενοδοχείο και θα σταυρώσω εγώ τα δάχτυλά μου.
Σκεφτείτε κάτι άλλο.
Ώστε με φωνάζουν "Στρατόπεδο Συγκέντρωσης" Έρχαρντ;
Αν δεν υπάρχει κάτι επείγον, θα ήθελα να ξεκουραστώ.
Να ξεκουραστείτε; Α, η κυρία Tούρα.
Πείτε μου, πως είναι η κυρία Tούρα; Καθίστε, καθηγητά.
Βλέπετε, οι άνδρες μου είναι πολύ ικανοί.
Απλά θεώρησα ότι μπορεί να μας φανεί χρήσιμη σαν πράκτορας.
Και πέραν αυτού, είναι πολύ καλή παρέα.
Πολύ καλή παρέα;
Αν θέλετε να την γνωρίσετε, με χαρά να σας την γνωρίσω.
Ευχαριστώ.
Και αν αποδειχθεί ότι σας αρέσει η κυρία...
Μπορεί να της πείτε έναν καλό λόγο για μένα;
Με μεγάλη μου χαρά.
Ευχαριστώ.
- Πείτε μου, είναι παντρεμένη; - Ναι, αλλά τι σημασία έχει;
Ναι, όντως, τι σημασία έχει;
Νομίζω ότι ο άνδρας της είναι εκείνος ο σπουδαίος Πολωνός ηθοποιός.
Ο Τζόζεφ Tούρα. Θα τον έχετε ακουστά.
Όχι, δεν τον ξέρω.
Για την ακρίβεια, ούτε την Μαρία Tούρα ήξερα.
Δεν την ξέρατε; Τότε πως ήλθατε σε επαφή;
Είναι μεγάλη ιστορία.
Είναι ένας νεαρός πιλότος στην Αγγλία, που λέγεται Σομπίνσκι.
- Μου ζήτησε να της παραδώσω ένα μήνυμα. - Λοιπόν...
...πολύ ενδιαφέρον. Τι έλεγε το μήνυμα;
Έπρεπε να ορκιστώ σ’αυτόν τον "Ρωμαίο", να μην το πω στον άνδρα της.
Αυτό σας δίνει μια ιδέα για το περιεχόμενο του μηνύματος.
Ναι.
Φαίνεται ότι είχαν έναν μυστικό ερωτικό κώδικα.
- Το βρίσκετε βαρετό; - Όχι, το βρίσκω πολύ ενδιαφέρον.
Ο πιλότος μου έδωσε το μήνυμα, όμως δεν μπόρεσα να βγάλω άκρη...
ούτε εσείς θα μπορέσετε. Όμως η κυρία Tούρα το κατάλαβε μια χαρά.
Λοιπόν, τι έλεγε το μήνυμα;
- "Να ζει κανείς ή να μην ζει;" - Να ζει...
- Να ζει κανείς ή να μην ζει! - Δεν είναι κάτι το ανησυχητικό...
- Είναι απλά Σαίξπηρ. - Έτσι νομίζετε.
Καθηγητά Σιλέτσκι, με εκπλήσσετε.
Εσείς, ένας Γκεσταπίτης, δίνετε μήνυμα του εχθρού σε μια Πολωνή.
Και όταν λέω εχθρού, εννοώ εχθρού!
Θεωρείτε ότι είχαν δεσμό;
Δεν ορκίζομαι κιόλας, αλλά δεν έχω και αμφιβολίες. Εσείς έχετε;
Όχι! Θα μάθω αμέσως, ακόμα και αν κινητοποιήσω όλη την Γκεστάπο.
Μα, συνταγματάρχα, δεν καταλαβαίνω...
ακόμα και αν αυτοί είχαν δεσμό, αυτό δεν είναι κάτι να μας ανησυχεί.
Ο μόνος που πρέπει να ανησυχεί είναι ο άνδρας της.
Αυτό φτάνει! Θα συλλάβω αυτήν την Μαρία Tούρα.
Μάλλον έχετε δίκιο. Μετά από τόσο καιρό στην Γκεστάπο,
- υποψιάζομαι τους πάντες. - Και εγώ το ίδιο.
Ώστε με φωνάζουν "Στρατόπεδο Συγκέντρωσης" Έρχαρντ.
- Για να επανέλθουμε στην κυρία Tούρα. - Ας την ξεχάσουμε.
Δεν έχει τίποτα το μυστηριώδες, είναι απλά μια φτηνή, εύκολη...
Νομίζω κατάλαβα τι εννοείτε.
Άρα δεν χρειάζεται να το πω;
Δεν σας πειράζει να κάνω μια επανάληψη, Συνταγματάρχα;
Όχι, όχι καθόλου.
Όπως ανέφερα πριν, συνταγματάρχα Έρχαρντ...
ο μόνος που πρέπει να ανησυχεί για την κυρία, είναι ο άνδρας της.
Αυτός ο σπουδαίος Πολωνός ηθοποιός, ο Τζόζεφ Τούρα.
- Καλά, αυτό δεν με απασχολεί. - Μα θα έπρεπε, κύριε Tούρα.
Ψηλά τα χέρια και γρήγορα, παρακαλώ.
- Έχετε υποδυθεί ποτέ το πτώμα, κύριε Tούρα; - Πως;
Σύντομα θα γίνετε, αν δεν κάνετε ό,τι πω.
Πηγαίνετε και πείτε στους φίλους σας να εξαφανιστούν.
Δεν θα το κάνω.
Γυρίστε. Πηγαίνετε εκεί, με πρόσωπο στον τοίχο.
Τώρα, μείνετε εκεί.
Σίγουρα δεν αλλάξατε γνώμη; Έχετε μια ευκαιρία ακόμα.
Έχετε γεια, κύριε Tούρα.
Ζήτω η Πολωνία!
- Τι έγινε; - Δεν ξέρω, πρέπει να βγήκε έξω.
Να’τος!
Πιάστε τον!
Πήγαινε στα παρασκήνια. Σήκωσε την αυλαία.
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
- Ο καθηγητής Σιλέτσκι; - Ο καθηγητής απουσιάζει.
- Θα επιστρέψει; - Ναι, βέβαια.
- Πειράζει να τον περιμένω; - Καθόλου.
Ευχαριστώ.
- Καληνύχτα, καθηγητά Σιλέτσκι. - Καληνύχτα.
- Καληνύχτα, καθηγητά. - Καληνύχτα.
- Ο καθηγητής Σιλέτσκι; - Ναι;
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
Είμαι ο λοχαγός Σουλτζ από το επιτελείο του συνταγματάρχη Έρχαρντ.
Χαίρομαι που σας συναντώ, λοχαγέ.
Κυρία Tούρα.
Νόμιζα πως θα είχατε φύγει, κυρία μου.
Ξεχάσατε να δώσετε σχετικές οδηγίες, για να μπορέσω να βγω...
όμως τώρα δεν μετανιώνω που περίμενα.
Και πως είναι ο καθηγητής Σιλέτσκι;
Νεκρός. Τελείως νεκρός.
Είχα να τακτοποιήσω κάποιες υποθέσεις. Ένα ποτήρι σαμπάνια;
Όχι, ευχαριστώ. Δεν πίνω.
- Τσιγάρο; - Ευχαριστώ, δεν καπνίζω.
- Ακριβώς όπως ο Φύρερ μας. - Ναι.
Λοχαγέ, λυπάμαι που σας άφησα να περιμένετε.
Προσπάθησα να τον περιποιηθώ, όμως είναι πολύ καχύποπτος.
Ομολογώ ότι εξεπλάγην όταν μπήκα.
Και δεν σας κατηγορώ.
Εδώ ολόκληρη Γκεστάπο δουλεύει χρόνια, μέρα νύχτα...
για να βρει το οτιδήποτε, για τον οποιονδήποτε...
και φθάνω και σε λίγες ώρες βρίσκω την πιο ελκυστική κυρία της πόλης.
Δεν γνωρίζατε την κυρία;
Όχι ακριβώς. Όμως η εξήγηση είναι πάρα πολύ απλή.
Ζήτησα να έλθει η κυρία Tούρα για να της παραδώσω ένα μήνυμα.
- Σωστά; - Ναι.
Είναι ένας νέος πιλότος, ένας πολύ καλός κι έμπιστος φίλος των Tούρα,
και ιδιαίτερα της κυρίας Tούρα. Τα λέω καλά;
Ναι. Αλλά δεν είναι ιδιαιτέρως δικός μου φίλος.
Εν τούτοις, φίλος. Ήταν ένα κωδικοποιημένο μήνυμα.
Κωδικοποιημένο μήνυμα;
Η κυρία Tούρα, δεν έχει τίποτα να κρύψει από την Γκεστάπο,
όμως έχει ένα μικρό μυστικό.
Που αν το μάθει ο άνδρας της, θα την σκοτώσει.
Παρεμπιπτόντως, είναι ο σπουδαίος Πολωνός ηθοποιός, Τζόζεφ Tούρα.
- Θα τον έχετε ακουστά. - Όχι, δεν τον ξέρω.
Καθηγητά, ο συνταγματάρχης Έρχαρντ...
Ναι. Θα τον συναντήσω ακριβώς στις δέκα, αύριο το πρωί.
Υπήρξε κάποια αλλαγή στο πλάνο του συνταγματάρχη.
Θα τον πάρετε;
Λυπάμαι. Όμως ο συνταγματάρχης περιμένει τον καθηγητή τώρα.
Αυτές είναι οι εντολές μου.
Τότε, μάλλον πρέπει να φύγω. Επιτρέψτε μου ένα λεπτό.
Γλυκέ μου.
Αγάπη μου.
Άνοιξε το μπαούλο. Κάψε όλα τα έγγραφα.
- Τι έκανες με τον Σιλέτσκι; - Τι έκανες με τον Σομπίνσκι;
Αυτό τώρα είναι ασήμαντο, δεν αντιλαμβάνεσαι...
ότι πας στο αρχηγείο της Γκεστάπο;
Η σκηνή είναι γεμάτη εκρηκτικά. Ένα παραπάτημα και πέθανα.
Ξέρεις ότι για να παίξω καλά, πρέπει να είμαι ήρεμος.
Μαρία, μίλα μου ειλικρινά. Πρέπει να μάθω.
Εσύ του είπες να φύγει στην μέση του μονολόγου μου;
Αγάπη μου, μωρό μου, σ’αγαπώ.
Δεν το ξέρεις; Δεν το αισθάνεσαι; Αν σου συμβεί το οτιδήποτε...
Θεωρείς ότι μπορώ να το κάνω;
Είσαι σπουδαίος ηθοποιός. Μόνο εσύ μπορείς παίξεις τον ρόλο.
Μπορείς και θα το κάνεις.
Αντίο, αγάπη μου.
Αντίο.
Αν δεν γυρίσω πότε, σε συγχωρώ για ό,τι έγινε με τον Σομπίνσκι.
Όμως αν γυρίσω, αλλάζει το πράγμα.
- Ναι; - Χάιλ Χίτλερ.
- Ο καθηγητής Σιλέτσκι είναι εδώ.
Φέρ’τον μέσα.
Κατάλαβες τι σου είπα;
Τον συνέλαβες; Γιατί όχι; Δεν έχεις αποδείξεις;
Ωραία δικαιολογία. Πιάσ’τον! Όταν αμφιβάλλουμε, συλλαμβάνουμε.
Πόσες φορές θα στο πω να τον συλλάβεις; Χάιλ Χίτλερ.
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
Καθηγητά, επιτέλους γνωριζόμαστε.
Σαν το σπίτι σας. Δεν θα βγάλετε το παλτό σας;
Ευχαριστώ, συνταγματάρχα Έρχαρντ.
Είμαι ευτυχής που μπορώ και αναπνέω ξανά τον αέρα της Γκεστάπο.
Ευχαριστώ πολύ. Τσιγάρο, πούρο, λίγο μπράντυ;
Όχι, ευχαριστώ.
Υπήρξε ξαφνική αλλαγή στο πρόγραμμα. Εμπιστευτικά, μεγάλα νέα.
Ένας παλιός φίλος σας έρχεται στην Βαρσοβία. Ο Φύρερ.
Ξέρω πόσο θα ενθουσιαστείτε να δείτε ξανά τον Φύρερ.
- Ποιος δεν θα...; - Σωστά.
Πόσο καιρό έχετε να τον συναντήσετε, καθηγητά;
- Πολύ. Πάρα πολύ. - Βέβαια.
Πείτε μου, είναι το Μπερχντεσγκάντεν, τόσο όμορφο όσο λένε;
Ναι, μπορώ να το πω με ασφάλεια.
Ναι, αλλά δεν είναι η αρχιτεκτονική του τοπίου.
Είναι η παρουσία του Φύρερ που προσδίδει ομορφιά.
Φυσικά. Λοιπόν, τι νέα μας φέρνετε από το Λονδίνο;
Το Λονδίνο; Α ναι, το Λονδίνο. Είστε διάσημος στο Λονδίνο.
Ξέρετε πως σας λένε; "Στρατόπεδο Συγκέντρωσης" Έρχαρντ.
Έτσι ε;
Ώστε με φωνάζουν "Στρατόπεδο Συγκέντρωσης" Έρχαρντ.
Ακριβώς έτσι πίστευα ότι θα αντιδρούσατε.
Λοιπόν, καθηγητά, ας δούμε τις πληροφορίες σας.
Τελικά θα πιω λίγο μπράντυ.
Βεβαίως. Μπράντυ.
Αυτό μου θυμίζει ένα ανέκδοτο που ακούγεται σε όλη την Βαρσοβία.
Ένα ανέκδοτο για τον Φύρερ μας. Να δείτε πως πάει...
Α, ναι. Έδωσαν σε ένα μπράντυ το όνομα του Ναπολέοντα.
Σε μια ρέγγα το όνομα του Μπίσμαρκ.
Και ο Φύρερ θα καταλήξει μια φέτα τυρί.
Δεν το βρίσκετε αστείο;
Όχι και φαντάζομαι, ούτε ο Φύρερ.
Δεν πιστεύω ότι ο Αδόλφος Χίτλερ, θα μείνει στην ιστορία ως ντελικατέσεν.
Καθηγητά, αστειευόμουν. Επανέλαβα ό,τι άκουσα.
Εγώ, ποτέ... Παρακαλώ, μη με παρεξηγείτε.
- Είμαι πιστός. Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
Σκοπεύετε μιλήσετε στον Φύρερ γι’αυτό;
- Γιατί να σας καταστρέψω; - Ναι βέβαια, πολύ καλό αυτό.
Σας υπόσχομαι ότι ο Φύρερ πότε δεν θα τ’ακούσει από τα χείλη μου.
- Στον λόγο της τιμής μου. - Σας ευχαριστώ.
Αν έχετε την καλοσύνη, τι θα γίνει με το κίνημα αντίστασης;
- Ποια είναι τα σχέδιά σας; - Θέλετε να μάθετε;
Ναι, αν δεν σας πειράζει.
Έχω το κλειδί στα χέρια μου. Μένει να βρω την κλειδαριά.
Καλύτερα να έχεις την κλειδαριά παρά το κλειδί. Πως σας ακούγεται;
Πολλά υποσχόμενο.
Όμως, τι ακριβώς σκοπεύετε να κάνετε;
- Ας μπούμε στις λεπτομέρειες. - Ναι, παρακαλώ.
Δεν υπάρχουν λεπτομέρειες. Τουλάχιστον, όχι ακόμα.
Το σημαντικό είναι...
ότι έχω το όνομα του αρχηγού του αντιστασιακού κινήματος.
- Και αν είμαστε προσεκτικοί... - Κατάλαβα.
Αν παρακολουθείς τον βοσκό, θα πιάσεις και τα πρόβατα.
- Ποιο είναι το όνομα του βοσκού; - Μπόγκουσλαβ Ρεβάνσκι.
Στείλε μέσα τον λοχαγό Σουλτζ.
Ώστε με φωνάζουν "Στρατόπεδο Συγκέντρωσης" Έρχαρντ;
Λοχαγέ Σουλτζ, υπάρχει κάποιος στην πόλη...
- Πως τον είπαμε; - Ρεβάνσκι.
- Εννοείτε, Μπόγκουσλαβ Ρεβάνσκι; - Ναι.
- Μην ανησυχείτε γι’αυτόν. - Πως;
Τον εκτελέσαμε πριν δυο μέρες.
Ο Ρεβάνσκι εκτελέσθηκε; Αρνούμαι να το πιστέψω.
Αντιλαμβάνεστε ποιον εκτελέσατε, λοχαγέ Σουλτζ;
Διακινδύνευσα για να πιάσω τον άνθρωπο-κλειδί της αντίστασης...
και μόλις ήμασταν έτοιμοι... Αυτό είναι σαμποτάζ! Σαμποτάζ!
- Το αρνούμαι, καθηγητά. - Γιατί τον εκτελέσατε;
Είχαμε αποδείξεις ότι έλεγε εξοργιστικά ανέκδοτα για τον Φύρερ.
- Αυτός δεν είναι λόγος να τον εκτελέσετε. - Συμφωνώ μαζί σας.
Τουλάχιστον, όχι αμέσως.
Εκτελέσατε τον Ρεβάνσκι μια κι’έξω.
Δεν θα ήταν καλύτερο να τον εξετάζατε πρώτα;
Γιατί δεν τους εξετάζουμε, πριν τους εκτελέσουμε;
Εσείς ο ίδιος υπογράψατε την θανατική καταδίκη.
Υπογράφω τόσα πολλά κάθε μέρα.
Δεν μπορώ πλέον να εμπιστεύομαι τους ανθρώπους μου.
Ίσως μπορούμε να σώσουμε την κατάσταση.
Υπάρχει άλλος ένας. Μια πιθανότητα. Μια καλή πιθανότητα.
Ο Μαξιμίλιαν Πιετρόβσκι.
Ο Μαξιμίλιαν Πιετρόβσκι;
Μην μου πεις...
Ναι.
Δεν μπορείς να τα έχεις όλα.
Δεν γίνεται.
Αν το ακούσουν αυτό στην Αγγλία, θα σας δώσουν τον Βικτωριανό Σταυρό.
- Το αρνούμαι αυτό, καθηγητά. - Τελειώσαμε, Σουλτζ.
Μάλιστα, κύριε.
Δεν μου άρεσε ο τρόπος που μετέφερε τις ευθύνες πάνω σας.
Ούτε εμένα. Πάντα κάτι στραβό υπάρχει σε κάποιον...
που δεν πίνει, δεν καπνίζει και δεν τρώει κρέας.
- Εννοείτε τον Φύρερ μας; - Όχι, παρακαλώ, καθηγητά.
- Ελπίζω να μην... - Γιατί να σας καταστρέψω ξανά;
Σας ευχαριστώ πολύ.
Υποθέτω ότι θα θέλατε να γυρίσετε το συντομότερο, στο Λονδίνο.
- Στο Λονδίνο; Ναι, βέβαια. - Πότε σκοπεύετε να φύγετε;
- Θα’θελα να φύγω το συντομότερο. - Αυτό είναι πλέον το καλύτερο.
Ένα αεροπλάνο φεύγει για Σουηδία, την Πέμπτη.
- Θα σας κάνω κράτηση. - Θαυμάσια.
- Καλύτερα δύο. - Δύο;
Το ταξίδι μου ήταν επιτυχές κατά μία έννοια. Έκανα μία ανακάλυψη.
Την κυρία Tούρα.
Θα είναι η πιο πολύτιμη βοηθός που είχα ποτέ.
- Δεν πιστεύω στις γυναίκες κατασκόπους. - Θα αλλάξετε γνώμη.
Γιατί όχι άλλωστε; Μου είναι χρήσιμη η γνώμη σας.
Αν πείτε όχι, θα είναι όχι.
Θα σας πάρω στο ξενοδοχείο. Πως είπατε το όνομα της κυρίας;
Κυρία Tούρα.
Ο άνδρας της είναι ο σπουδαίος Πολωνός ηθοποιός, ο Τζόζεφ Τούρα.
- Θα τον έχετε ακουστά. - Ναι.
Τον είδα στη σκηνή, πριν τον πόλεμο, όταν ήμουν στην Βαρσοβία.
Αλήθεια;
Ότι έκανε στον Σαίξπηρ, το κάνουμε εμείς στην Πολωνία.
- Αντίο, συνταγματάρχα. - Αντίο, καθηγητά.
Είμαι ο συνταγματάρχης Έρχαρντ. Καθίστε παρακαλώ.
- Κυρία Tούρα, σας έχω... - Είμαι ευγνώμων.
Είναι πολύ ενδιαφέρον και συγκλονιστικό.
Κυρία Tούρα, έχω δυσάρεστα νέα.
Αν νομίζετε ότι δεν είμαι το κατάλληλο πρόσωπο...
ασφαλώς θα απογοητευτώ, όμως ο σκοπός έρχεται πρώτος.
Όχι, κυρία Tούρα. Δεν είναι αυτό. Προετοιμαστείτε για ένα σοκ.
Ο καθηγητής Σιλέτσκι είναι νεκρός.
- Νεκρός; - Δολοφονήθηκε.
Δεν το πιστεύω. Δεν μπορεί.
- Πότε συνέβη; - Δεν το ξέρουμε ακόμα.
Μόλις έλαβα την αναφορά.
- Στο ξενοδοχείο έγινε; - Όχι, κάπου τον παγίδεψαν.
Ο Φύρερ μόλις έφτασε στην Βαρσοβία. Ετοιμάζεται μεγάλη υποδοχή...
γι’αυτόν απόψε. Μια παράσταση από τους στρατιώτες.
Άνοιξαν το θέατρο Πόλσκι. Έστησαν κάποιο σκηνικό.
Ένα από τα στηρίγματα έσπασε και έπεσε το πτώμα του καθηγητή.
Ποιος μπορεί να έκανε κάτι τέτοιο; Έχετε καμμιά ιδέα;
Πάντως η σφαίρα που βρέθηκε στο πτώμα του είναι Βρετανική.
Εχθές, ένας Βρετανός έπεσε με αλεξίπτωτο.
Το μόνο που μένει να βρεθεί είναι αυτός ο άνδρας.
Πιστέψτε με, θα τον πιάσουμε.
- Το ελπίζω. - Καημένε μου καθηγητή.
Είχα ραντεβού μαζί του το απόγευμα.
Θα έφτανε από λεπτό σε λεπτό.
Ευχαριστώ πολύ. Δεν θα κλέψω άλλο από τον χρόνο σας. Αντίο.
Θέλω να ξέρετε ότι οι σχέσεις μας είναι ακόμα ισχυρές.
- Μπορεί να μας φανείτε πολύτιμη. - Ευχαριστώ.
Δεν είναι απαραίτητο το Λονδίνο. Μπορεί να έχω κάτι για σας εδώ.
Συνταγματάρχα, ότι κι αν αποφασίσετε, αν με θέλετε...
Φυσικά, θα πρέπει να σας γνωρίσω λίγο καλύτερα.
Αυτό είναι καθήκον μου και θα έλεγα ευχαρίστησή μου.
Πολύ ευγενικό από μέρους σας, συνταγματάρχα.
- Όμως για την ώρα... - Δεν είναι απαραίτητο να γίνει σήμερα.
Όταν αισθανθείτε καλύτερα, μπορούμε δειπνήσουμε μαζί.
- Θα με κρατάτε ενήμερη; - Βεβαίως.
Και μην το πάρετε βαρέως, μικρή μου.
- Θα προσπαθήσω. - Έτσι σας θέλω.
Η κυρία Tούρα φάνηκε αναστατωμένη.
Φυσικά. Μεγάλη ατυχία αυτό που συνέβη στον Σιλέτσκι.
- Από την άλλη όμως, πέθανε για τον Φύρερ. - Φυσικά.
Ναι. Καλημέρα, καθηγητά Σιλέτσκι. Έχω...
Θα αργήσετε λίγο.
Ναι, καταλαβαίνω.
Θα με αναγγείλετε στον καθηγητή Σιλέτσκι;
- Ο καθηγητής έφυγε πριν λίγο. - Ναι; Ευχαριστώ.
- Ήταν ο Tούρα εδώ; - Ναι.
- Είπε τίποτα; - Όχι, μπήκε σαν σίφουνας...
μου έριξε μια στο σαγόνι και έφυγε.
- Ντόμπος, ξέρεις τι έγινε; - Ναι, ο Τζόζεφ μόλις έφυγε.
- Τι εννοείς; - Είχε ένα πρόβλημα.
Κάποιος του τράβηξε την γενειάδα.
Την έφτιαξα και του έδωσα και μία πρόσθετη.
Για κάθε περίπτωση. Ποτέ δεν ξέρεις με τον Tούρα.
Είναι χαμένος. Βρήκαν το πτώμα στο θέατρο.
- Τα ξέρουν όλα. - Τι;
- Ποιος άνοιξε το θέατρο; - Οι Ναζί.
- Ποιος τους έδωσε το κλεδί; - Εσύ ηλίθιε! Σκάσε!
Θα τον σκοτώσουν. Πρέπει να κάνεις κάτι. Να τον βοηθήσεις.
Ράβιτς, κάνε κάτι.
Όλα είναι εντάξει.
- Ο καθηγητής είναι εδώ. - Με χαρά να τον δεχθούμε.
Καθηγητά, παρακαλώ.
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ. Πως είναι ο καθηγητής;
- Καλά, ευχαριστώ. Και ο συνταγματάρχης; - Θαυμάσια. Μου επιτρέπετε;
Πείτε μου, συνταγματάρχα, τι εντύπωση σας έκανε η κυρία Tούρα;
- Εξαιρετική. - Χαίρομαι.
Ναι, πράγματι.
Από εδώ ο λοχαγός Μίλερ κι ο υπολοχαγός Μπραντ των ερευνών.
Ή όπως αλλιώς λέμε, της ομάδας των γοργοπόδαρων.
- Τι κάνετε; - Χαρά μου.
Θα ήθελα να συζητήσουμε πριν φύγετε.
Να κανονίσω κάποια ζητήματα με τους κυρίους.
Θα σας πείραζε να με περιμένετε στο σαλόνι;
Θα έχει σπάσει ήδη.
Δωσ’του λίγο χρόνο. Άσε τον να χαρεί λίγο τις κρυάδες του.
Συνταγματάρχα, προτιμάτε αυτή την μέθοδο ή τις πιο παραδοσιακές;
Στους διανοούμενους, η πνευματική προσέγγιση είναι πιο αποτελεσματική.
Και συντομότερη.
Και αν τελικά αποδειχθεί ότι δεν είναι διανοούμενος;
Θα δοκιμάσουμε λίγη "σωματική άσκηση".
Δεν θέλω να σας διακόψω, όμως χρειάζεται να περιμένω κι άλλο;
- Βαρεθήκατε; - Όχι, προσπάθησα να κουβεντιάσω...
με τον φίλο σας μέσα, αλλά μάλλον είναι νεκρός.
Αλήθεια; Πάμε να δούμε.
Μοιάζει με φόνο.
Διορθώστε με, συνταγματάρχα, αν κάνω λάθος.
Παρατηρώ μια μικρή ομοιότητα ανάμεσα σε μένα και τον φίλο σας.
- Σας εκπλήσσει και αυτό; - Απολύτως.
Έχω την τρομερή υποψία ότι ένας από εμάς είναι απατεώνας.
Μιας και το αναφέρατε, νομίζω ότι έχετε δίκιο.
Εσείς ποιος λέτε ότι είναι ο απατεώνας;
Ελπίζω να μην το θεωρήσετε αγενές, από μέρους μου, καθηγητά...
αλλά υπάρχει η αίσθηση ότι είστε εσείς. Συγχωρέστε με.
- Θα πείραζε να γινόμουν ντετέκτιβ; - Παρακαλώ, καθηγητά Σιλέτσκι.
Ευχαριστώ.
- Έντμοντσον, Λονδίνο. - Ο αληθινός Σιλέτσκι ήλθε από εκεί.
Το κουστούμι αγοράσθηκε στο Λονδίνο.
- Άσχημα τα πράγματα για μένα ε; - Πολύ.
Το ρολόι του ακόμα δουλεύει.
Που σημαίνει ότι σκοτώθηκε, όταν ο πραγματικός Σιλέτσκι έφτασε στην...
Πραγματικά άσχημα τα πράγματα για μένα. Πάω για εκτέλεση.
Υπάρχει μια ευδιάκριτη πιθανότητα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία, υπήρξε μια πολύ ξεκάθαρη πρόθεση.
- Ήθελε να μου μοιάζει... - Ή θέλατε να του μοιάσετε.
Σωστά.
Το κούρεμα ίδιο, ακόμα και το σχήμα της γενειάδας είναι παρόμοιο.
Όχι παρόμοιο. Ταυτόσημο.
- Πόσο καιρό τον γνωρίζετε; - Μόλις τον συνάντησα.
Ψεύδεστε.
Πρέπει να τον παρατηρείτε για μήνες.
θέλει πολύ χρόνο για να μεγαλώσει τέτοια γενειάδα.
- Πολύ καλό, Σουλτζ. - Μπράβο, Σουλτζ.
Ξεχνάς βέβαια ότι μπορεί να φοράω μια ψεύτικη γενειάδα.
Πολύ αστείο.
Όχι, καθηγητά. Θα σας πω μια καλύτερη ιστορία.
- Ίσως αυτός φοράει ψεύτικη γενειάδα. - Δυσκολεύομαι να το πιστέψω.
Γιατί δεν του τραβάτε την γενειάδα;
- Δεν μπορώ να το κάνω. - Όχι, δεν μπορείτε.
Είστε ευαίσθητος. Μπορείτε να δολοφονείτε, να σκοτώνετε εν ψυχρώ,
αλλά δεν μπορείτε να τραβήξετε μια γενειάδα!
Δεν το πιστεύω.
Πως με έφερες σ’αυτή την θέση; Δεν μπορώ να εμπιστευτώ κανένα.
- Εσείς δώσατε την εντολή... - Πάλι μου μεταφέρεις τις ευθύνες;
Τελειώσαμε, Σουλτζ. Αντίο κύριοι.
- Δεν ξέρω πως να απολογηθώ. - Απλά κάνατε το καθήκον σας.
Αν έχετε ακόμα αμφιβολία, γιατί δεν μου τραβάτε την γενειάδα;
- Παρακαλώ, καθηγητά. Όχι. - Ελάτε. Μόνο μία φορά.
Μην το τραβάτε. Σας διαβεβαιώνω, ούτε μια στιγμή δεν το πίστεψα,
αλλά αυτός ο Σουλτζ... Και αν δείτε τον Φύρερ...
Θα εκτιμούσατε αν δεν του το έλεγα.
- Δεν θα του το πω. - Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τώρα, το σημαντικό είναι να πάτε στο Λονδίνο το συντομότερο.
- Με την κυρία Tούρα; - Εννοείται. Ό,τι πείτε καθηγητά.
- Πάρτε μου το αεροδρόμιο. - Που είναι το γραφείο του συνταγματάρχη;
- Χάιλ Χίτλερ. Ο συνταγματάρχης Έρχαρντ; - Μάλιστα, κύριε.
Είμαι ο υπεύθυνος της ομάδας ασφαλείας του Φύρερ.
Βρέθηκα με τον Φύρερ σήμερα και σε μια ώρα...
αποκάλυψα συνομωσία εναντίον της ζωής του. Ποιον να εμπιστευτώ;
- Μα, Στρατηγέ... - Συλλάβετε αυτόν τον άνδρα.
- Όχι, Στρατηγέ. - Ο άνδρας αυτός είναι απατεώνας.
- Τρελαθήκατε; - Είναι ο καθηγητής Σιλέτσκι.
Τι έχεις να πεις τώρα;
Έχεις κάποιον με γενειάδα και ούτε που του την τραβάς.
Στην ζωή μου δεν έχω ξαναδεί τόσο παραμελημένα καθήκοντα.
- Στρατηγέ... - Δεν σε εμπιστεύομαι πια.
Αναλαμβάνω ο ίδιος τον έλεγχο της υπόθεσης.
Εδώ θα γίνει αναδιοργάνωση και το κεφάλι σου περισσεύει.
- Και ακόμα... - Στρατηγέ, να σας θυμίσω...
το ραντεβού σας με τον Φύρερ;
Ναι. Θα έχεις νέα μου.
Πάρτε τον.
Κομμάτι τυρί ε;
Σουλτζ!
Είχα κανονίσει αεροπλάνο, όμως ο κύριος Ράβιτς ήθελε να ξαναπαίξει.
Όταν ο κύριος Ράβιτς παίζει, κάποιος πρέπει να υποφέρει.
Σας παρακαλώ, κύριε Tούρα. Συγχωρέστε με που προσπάθησα να σας σώσω.
Ποιος πραγματικά τα χάλασε όλα, αν δεν ήσουν τόσο ανόητος...
- και ζηλιάρης. - Και ελπίζω να είναι αλήθεια.
- Μα δεν είναι. - Θα τα πούμε αργότερα.
- Φίλοι... - Ρωμαίοι και Επαρχιώτες.
Ξέρουμε ότι θες να παίξεις Μάρκο Αντώνιο, όμως αυτό δεν βοηθάει.
Σε 24 ώρες θα ξέρουν τα πάντα.
Και τότε θα πιαστούμε σαν τα ποντίκια στην φάκα.
Μισό λεπτό. Ο Χίτλερ θα κάθεται απόψε στο Βασιλικο θεωρείο.
Θυμάστε πριν δυο χρόνια που ανεβάσαμε το "Έγκλημα στην Όπερα";
- Ήταν φιάσκο. - Και μπορεί να είναι και πάλι.
Αλλά πρέπει να αδράξουμε την ευκαιρία να φύγουμε από’δω.
Η κατάσταση έχει ομοιότητες. Θα υπάρχει στρατιώτης στον διάδρομο,
που θα φυλάει το θεωρείο του Χίτλερ.
Αν μπορέσουμε να τον πάρουμε από εκεί για ένα δευτερόλεπτο.
Χρειαζόμαστε μια σύγχυση, μια αναστάτωση της Γκεστάπο.
Έχω προκαλέσει αναστάτωση σε όλους τους Γκεσταπίτες που συνάντησα.
Δεν μπορούμε να σε χρησιμοποιήσουμε. Δεν θα υπάρχουν γυναίκες.
Γκρίνμπεργκ.
Μάλιστα, κύριε Ντόμπος.
Αν καταφέρουμε να βρεθεί ο Γκρίνμπεργκ ανάμεσα στους Ναζί.
- Θα έχει πολύ γέλιο. - Όχι, δεν θα έχει.
Γκρίνμπεργκ, πάντα ήθελες να παίξεις έναν σπουδαίο ρόλο.
- Τι πρέπει να κάνω; - Αν δεν παίξεις σωστά, χαθήκαμε.
Αλλά και σωστά να τον παίξεις, δεν μπορώ να εγγυηθώ τίποτα.
- Τι πρέπει να κάνω; - Εντάξει, ας κάνουμε πρόβα.
- Πως φαίνομαι; - Τέλειος.
Σομπίνσκι, ώρα να φεύγουμε.
- Έτοιμος. - Για να δούμε.
- Καλός φαίνεται. - Ναι, πολύ καλός.
- Θα σε πάρω στις 9:00. - Αντίο, αγάπη μου.
Αν κάτι πάει στραβά, αν δεν γυρίσεις πίσω...
- Τότε ούτε ο Σομπίνσκι θα γυρίσει. - Αντίο, αγάπη μου.
Μάλλον θα θες να πεις "αντίο".
Ίσως είναι η τελευταία φορά που βλεπόμαστε.
Απλά θα πω ότι ήταν υπέροχο που σε γνώρισα, Μαρία.
- Αντίο, κυρία Tούρα. - Αντίο, κύριε Σομπίνσκι.
- Ζήτω στον Φύρερ! - Ζήτω!
- Πως βρέθηκες εδώ; - Γεννήθηκα εδώ.
- Τι σε έκανε να θες να πεθάνεις εδώ; - Αυτός.
- Τι θέλεις από τον Φύρερ; - Τι θέλει αυτός από μας;
Τι θέλει από την Πολωνία; Γιατί όλα αυτά; Γιατί;
"Δεν είμαστε άνθρωποι; Δεν έχουμε μάτια; Δεν έχουμε χέρια..."
"όργανα, αισθήσεις, ανάστημα, πάθη, συμπάθειες;"
"τρώμε το ίδιο φαγητό, μας πληγώνουν τα ίδια όπλα,"
"μας απειλούν οι ίδιες αρρώστιες, μας θεραπεύουν τα ίδια φάρμακα,"
"μας κρυώνουν και μας ζεσταίνουν οι ίδιοι χειμώνες και καλοκαίρια".
"Αν μας κεντρίσεις, δεν θα ματώσουμε;"
"Αν μας γαργαλήσεις, δεν θα γελάσουμε;"
"Αν μας δηλητηριάσεις, δεν θα πεθάνουμε;"
"Αν μας αδικήσεις, δεν θα εκδικηθούμε;"
- Υπολοχαγοί Λανγκ και Σνάιντερ. - Μάλιστα, κύριε.
Φέρ’τε τον στο αρχηγείο μου. Θέλω να τον ανακρίνω.
Άνδρες, δεν θέλω να μαθευτεί αυτό το συμβάν.
- Ποιος είναι υπεύθυνος εδώ; - Εγώ, κύριε.
Πως συνέβη αυτό;
- Δεν ξέρω, κύριε. - Δεν ξέρεις. Έτσι απλά.
Έτσι προστατεύετε τον Φύρερ μας;
Φύρερ, είναι καθήκον μου να σας συμβουλέψω να αποχωρήσετε άμεσα.
Στο αεροδρόμιο. Πρέπει να σταματήσουμε κάπου. Θα σου πω.
Ο Γκρίνμπεργκ, πάντα ήθελε να παίξει Σάιλοκ.
Και τελικά του δόθηκε η ευκαιρία.
Και θα τον παίξει ξανά.
Όχι στον διάδρομο, αλλά στη σκηνή του θεάτρου Πόλσκι.
- Ο σιδηροδρομικός σταθμός. - Η αντίσταση ζει ακόμα.
Σώσαμε την αντίσταση, Μπρόνσκι. Πλέον ανήκουμε στην ιστορία.
- Ίσως μας στήσουν και μνημείο. - Θα το κάνουν.
Με βλέπω καθισμένο σε άλογο, όλον τον επόμενο αιώνα.
Ναι και όταν...
- Τι συμβαίνει; - Τίποτα.
Σμπαράλιασαν τα νεύρα μου και φαντάζομαι πράγματα.
- Τι φαντάζεσαι; - Νόμιζα ότι φορούσατε μουστάκι.
- Φοράω. - Όχι, δεν φοράτε.
Τρελάθηκες;
Που είναι το μουστάκι μου; Καταστροφή. Πρέπει να το βρούμε.
Δεν μπορώ να βγω χωρίς αυτό και πρέπει να πάρω την Μαρία.
- Τι το κάνατε; - Το μουστάκι μου!
Πρέπει να το βρούμε.
Καλησπέρα, κυρία Tούρα.
Φαντάζομαι την έκπληξή σας που μας βλέπετε.
Χαρά μου, κύριοι, όμως δυστυχώς έχω ένα ραντεβού.
Πρέπει να μάθουμε ορισμένα πράγματα.
Μπορώ να σας δω αύριο στο γραφείο σας;
Όχι, λυπάμαι. Είναι επείγον.
Κυρία Tούρα, σας θεωρούμε γυναίκα εκπληκτικής ομορφιάς.
Ευχαριστώ. Όμως αυτό, τι το επείγον έχει;
Επίσης θεωρώ αρκετά περίεργο το πως κάποια σαν και σας...
- γοητεύτηκε από τον καθηγητή. - Ποτέ δεν ξέρεις πως γίνεται.
Και εσείς είστε ελκυστικός. Ίσως το γούστο μου να είναι ιδιαίτερο.
Όμως εγώ δεν διαθέτω την κομψή γενειάδα του καθηγητή Σιλέτσκι.
- Ίσως αυτή να σας σαγήνευσε. - Ναι, όντως.
Έβγαζε το παιδί από μέσα μου. Ήθελα να την τραβήξω.
- Τι εννοείτε; - Ήταν ψεύτικη, το ξέρετε.
Με ξεγέλασε και σίγουρα ξεγέλασε κι εσάς.
Πως τα ξέρετε όλα αυτά;
- Ο Στρατηγός Βoν Σάιντελμαν. - Τι ξέρετε γι’αυτόν;
Με ζήτησε στο γραφείο του και έπρεπε να απαντήσω σε ερωτήσεις.
Με ευχαρίστησε για τις πληροφορίες και...
Κύριοι, μήπως με υποπτεύεστε;
- Κυρία Tούρα... - Ο στρατηγός τα βρήκε όλα εντάξει.
Αν ο στρατηγός Βoν Σάιντελμαν τα βρίσκει εντάξει, τότε είναι.
- Που πας να με χώσεις τώρα; - Δική σας ήταν η ιδέα.
Πάλι μου μεταθέτεις τις ευθύνες.
- Καληνύχτα, Σουλτζ. - Καληνύχτα, συνταγματάρχα.
Αυτός ο Σουλτζ! Κυρία Tούρα, πόσο λυπάμαι.
Δεν θέλω να φανώ αγενής, όμως έχω ένα ραντεβού.
Θα σας πάω εγώ.
Δεν καταλάβατε. Περιμένω κάποιον.
- Κάποιος έρχεται εδώ. - Αν σας βρει...
Είμαι εδώ για υπηρεσιακούς λόγους. Μην ανησυχείτε.
Θεωρείστε ότι βρίσκεστε στην αγκαλιά της Γκεστάπο.
- Συνταγματάρχα, είμαι παντρεμένη. - Μα, περιμένετε κάποιον.
- Τότε, πρέπει να μείνω. - Συνταγματάρχα...
Πρέπει να προστατεύσω τον σύζυγό σας.
- Όχι, μην το κάνετε. - Θα σας δώσω ένα βραχιόλι.
- Κατάσχεσα ένα υπέροχο, σήμερα. - Δεν θέλω βραχιόλι.
Θα κάνω την ζωή σας παραμυθένια.
Θα σας δώσω έξτρα βούτυρο. Θα σας δώσω τρία αυγά την εβδομάδα.
Δεν θέλω αυγά. Συνταγματάρχα, παρακαλώ πηγαίνετε.
Μαρία!
- Γιατί δεν μου το είπατε; - Πως μπορούσα; Δεν καταλαβαίνετε;
Δεν έχετε καθόλου τακτ;
Φύρερ μου!
Σουλτζ!
Κύριοι, ο Φύρερ θα ήθελε να σας μιλήσει ιδιαιτέρως.
Θα αναλάβει ο υπολοχαγός.
- Μάλιστα, Φύρερ μας. - Πηδήξτε.
- Χάιλ Χίτλερ. - Χάιλ Χίτλερ.
Πολύ εξυπηρετικά παιδιά.
Τώρα, πάμε Αγγλία.
Πρώτα ο Ες, τώρα αυτός.
Χαμογελάστε όλοι. Ευχαριστώ.
Υποδυθήκατε έναν αληθινό ήρωα, σ’αυτή την απίστευτη ιστορία.
Έκανα ό,τι μπορούσα, με την άξια συμπαράσταση των συνεργατών μου.
Σας ευχαριστώ, φίλοι μου, για ό,τι κάνατε.
Αυτά τα πολύ λίγα.
Είμαι σίγουρος ότι η Αγγλία θα σας δείξει την ευγνωμοσύνη της.
Τι επιθυμείτε, κύριε Tούρα;
- Εγώ... - Θέλει να παίξει Άμλετ.
Άλλωστε, είμαστε στην ίδια την πατρίδα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ...
Θέλει να παίξει Άμλετ.
"Πίσω από ωραίες λέξεις πασχίζει να κρυφτεί".
"Ω, φορτίο δυσβάσταχτο!"
"Τον ακούω, που’ρχεται. Να κρυφτούμε, άρχοντά μου!"
"Να ζει κανείς ή να μην ζει;"